W przypadku zapalenia przyzębia oraz zapalenia okołowszczepowego (periimplantitis) dochodzi do zmian miejscowej fizjologicznej flory bakteryjnej.

Oprócz indywidualnych predyspozycji genetycznych do stanów zapalnych, które mają decydujący wpływ na obraz kliniczny choroby, to przede wszystkim bakterie związane z zapaleniem przyzębia przyczyniają się do powstania stanu zapalnego. Namnożeniu tych właśnie bakterii beztlenowych bądź fakultatywnie beztlenowych sprzyjają korzystne warunki beztlenowe w kieszonce dziąsłowej. Następnie dochodzi do wyparcia przez beztlenowce bakterii fizjologicznej flory przyzębia.

W ostatnich latach wzrosła liczba wymagających leczenia przypadków zapalenia przyzębia. W przypadku występowania w szczelinie dziąsłowej wyżej wymienionych bakterii konieczna może okazać się dodatkowa terapia antybiotykowa (patrz tabela). Substancje czynne oraz sposób zażywania leku zależą od składu oraz rozłożenia flory poddziąsłowej (odpowiednia antybioza). Dlatego też przy doborze właściwego antybiotyku pomocne jest poznanie flory mikrobiologicznej jeszcze przed rozpoczęciem leczenia.

Podłoże mikrobiologiczne można zbadać za pomocą testu genetycznego

Test Micro-Dental-DNA to bardzo dokładna metoda badania obecności DNA bakterii odpowiedzialnych za zapalenie przyzębia (badanie oparte jest na łańcuchowej reakcji polimerazy PCR).
Test Micro-Dental-DNA A jest w stanie ustalić pięć najważniejszych patogenicznych bakterii wskaźnikowych (actinobacillus actinomycetemcomitans, porphyromonas gingivalis, prevotella intermedia, bacteroides forsythus i treponema denticola).

Decydującą zaletą w porównaniu do metod zależnych od hodowli kultur bakterii jest wysoka czułość testu, gdyż bakterie beztlenowe giną już w drodze do laboratorium. Test Micro-Dental-DNA natomiast umożliwia stwierdzenie obecności DNA zarazków, niezależnie od tego, czy te już wygineły czy jeszcze nie.

W przypadku postępującego zapalenia przyzębia możliwe jest poszerzenie spektrum diagnostycznego o sześć dalszych bakterii. Dzięki testowi Micro-Dental-DNAB można stwierdzić obecność sześciu następujących patogenów: peptostreptococcus micros, fusobacterium nucleatum/periodonticum, eikenella corrodens, campylobacter rectus, eubacterium nodatum i capnocytophaga spec.. Ponieważ do tych patogenów przylegają wymienione wyżej bakterie wskaźnikowe, to patogeny te służą dla nich jako „port". Oznacza to, że mają one korzystny wpływ na nagromadzenie bakterii wskaźnikowych związanych z zapaleniem przyzębia.